donderdag 21 juli 2011

Schenking beeldcollectie fotograaf Rolf ter Veer

Regelmatig ontvangen we leuke plaatjes van bezoekers die een prachtige aanvulling zijn op onze beeldbank en waar we uiteraard ook heel dankbaar voor zijn. Maar zo nu en dan koester je dat men bij het Stadsarchief aanbeland is.

In 2011 nam Lorraine ter Veer-Damen, echtgenote van wijlen Rolf ter Veer, contact op met Stadsarchief Breda met de vraag of er belangstelling is voor zijn beeldcollectie. Zijn werk was al enigszins bekend bij ons vanwege de mooie straatbeelden uit de jaren ’80 (te zien in onze online fotocollectie) en zijn reproductiewerk in opdracht van Stadsarchief Breda. Bij een eerste blik op de negatieven bleek al snel, dat we hier te maken hadden met een prachtige en bijzondere fotocollectie. De beeldcollectie omvat zo’n 80.000 negatieven over de jaren 1965 t/m 2002 en bij benadering 125.000 digitale bestanden over de periode 1999 t/m 2008: in totaal dus meer dan 200.000!.

Rolf ter Veer (1941 – 2009) studeerde in 1964 als fotograaf af aan de Academie St Joost in Breda. Als freelance reclame- en industrieel fotograaf heeft hij meer dan 40 jaar talloze bedrijven, instellingen, producten en mensen gefotografeerd. Veelal in de regio maar ook daarbuiten, zoals voor Philips, Akzo-Nobel, Black & Decker, Fri-jado, Hollandse Delta, Baroniecollege, Thuiszorg en ga zo maar door.

Als geboren en getogen Bredanaar zette hij zich ook in voor het cultureel erfgoed. Veel historische gebouwen en plekjes zoals de grote O.L.V. kerk en het Kinderweeshuis aan de Oude Vest heeft hij op de gevoelige plaat vastgelegd. Zijn foto’s kom je tegen in Ach lieve tijd, een uitgave over 8 eeuwen Breda en de Bredanaars. Tevens was hij één van de oprichters en de eerste voorzitter van BOA, een beroepsvereniging voor kunstenaars, en nam hij het initiatief tot de jaarlijkse kunstenaarsmanifestatie OPEN ATELIERS.

Als mede-oprichter en voorzitter van de stichting Fundament organiseerde hij in de periode 1990-1993 enkele jaren in Breda een grote openluchtkunstmanifestatie/-tentoonstelling, aanvankelijk in park Wolfslaar en later op de Bavelse Berg. In zijn schaarse vrije tijd experimenteerde Rolf graag met de oude technieken zoals het maken van gomdrukken en polaroid transfers. Absurditeiten en mensen in alledaagse situaties waren vaak onderwerp in zijn vrij werk. Die verbeeldde hij door te werken met ritme en herhaling.

Wat nu te doen met zo’n omvangrijke collectie? De eerste zorg gaat uit naar de goede verzorging van het materiaal. De negatieven moeten schoon gemaakt, goed verpakt en koel geborgen worden. De collectie digitale bestanden bevat per onderwerp diverse type bestanden: er zijn ruwe moederbestanden; hiervan afgeleide bestanden in hoge resolutie en vervolgens weer afgeleiden in een lagere resolutie (nodig voor gebruik bij b.v. een website). Al deze bestanden zullen goed omschreven en gearchiveerd dienen te worden.

Als al deze materiële werkzaamheden zijn afgerond, kan er een plan van aanpak met planning gemaakt worden om de collectie te gaan beschrijven en te koppelen in onze online fotocollectie. Dit zal in 2011 nog niet aan de orde zijn, maar om u alvast een indruk te geven kunt u kijken naar een kleine selectie uit de collectie van de digitale beelden op Flickr of op de persoonlijke website van Rolf ter Veer: http://www.rolfterveerfotografie.nl/

Frank van Gelder
Collectiebeheerder Beeld en Geluid

vrijdag 15 juli 2011

Digitaliseren. Een fluitje van een cent?

Digitaliseren. Het lijkt simpel. Een scannertje voor je papieren stukken en foto’s en voor dia’s schaf je een speciale diascanner aan. Ook van filmmateriaal maak je tegenwoordig met apparatuur van de elektronicazaak in een handomdraai een digitale versie. “Hoezo is digitaliseren veel werk?”, is dan ook een veelgehoord geluid uit mijn omgeving.

Toch is het digitaliseren van archiefstukken op een manier dat een groot publiek er van kan genieten beslist geen peulenschil. Zo moeten de stukken voordat je er mee aan de slag kunt in goede conditie zijn, zodat ze tijdens de digitalisering geen schade oplopen. Alle te digitaliseren stukken worden daarom eerst door mij bekeken. Vervolgens gaan ze naar het restauratieatelier voor de voorbereiding.


Het register op de foto is hiervan een goed voorbeeld. De perkamenten bindingsstrookje waren slechts nog hier en daar aanwezig, vier folio’s zaten los, de naaiposities en de klavieren ingescheurd, de naaitoer op meerdere plaatsen onderbroken en de band was er niet meer. Ter bescherming heb ik de katernruggen verstevigd met nieuwe bindingsstrookjes uit perkament. Het boekblokje werd hernaaid en vervolgens kreeg het stuk een conserveringsomslag. Het archiefstuk kan nu veilig weer helemaal opengelegd worden.


Kortom, het is weer helemaal klaar voor enkele eeuwen nieuwe geschiedenis!

Liv Tubeeckx

Medewerker materiaalbeheer